Grabe, ngayon pa lang iniisip ko na ang thesis ko. Next sem, proposal na'ko at kapag naiisip ko ang thesis ko, naiiyak talaga 'ko.

according to my film friends, ang usually nagagastos daw ng film majors for their theses ay nagre-range sa 50,000 to 150,000. Sabi ko nga sa isa kong kaibigan, "filmmaking is an elitist pastime, kung wala kang pera mabuti pang itapon mo na lang sa basurahan ang pangarap mo!"

That's true. I can attest to that.

nakakaiyak talaga especially kapag malalaman mo na bongga ang theses ng ibang film. Kinuha nilang artista sila Jaclyn Jose, Gina Pareno, TJ Trinidad, Bembol Roco, Jason Abalos, ang bongga talaga. grabe! Haaay! Sana matapos ko at magawa ng maayos ang thesis ko. Kahit hindi kami ganun kayaman sana matustusan pa rin ng nanay ko ang kinakailangan naming pera. Alam kong pagkakagastusan ng iba kong kaklase ang theses nila at ako hindi gaano, pero gagalingan ko, gagawa ako ng isang thesis na maipagmamalaki ko.

Ngayon pa lang, kahit wala pang kasiguraduhan na matatapos ko ang thesis ko, gusto ko nang magpasalamat sa Diyos dahil nakarating ako sa puntong ito ng buhay ko.

sa Inyo, salamat po.

I've been to a shoot last Sunday and Tuesday. It's tiring but I love some of my groupmates so carry lang. I didn't really like our concept but the whole experience was a wow! I had the oppurtunity to direct and photographed some scenes, feeling ko tuloy ang galing-galing ko na.

Ladies and gentlemen my new set of film friends, Mai, Carlo and Ilsa! 'yay.

****

Oh, thanks again to Joan for the "rosebud" gift. Kahit nawala na ang mga petals, I appreciate your gift. lovelots.

****

UP Sandigan applicants are still my problem. Some of them are not replying to my messages. Mabibilang ko lang ang nagrereply. I set the batch project on march 8 pero mukhang walang matutulog. Haaay, wag naman sana!

****

Dear Mr./Mrs. Cancer,

Good day! You got my dad without permission. Oh sorry it was with permission pero napakabiglaan. Hitherto, I still do not understand why are you so traitor. Yes, yes, I used to hate you and now, I am starting again to hate you.

Please, please, don't get my nanay medy. I love her. Siya ang nag-alaga sa akin nung bata pa ako so please ibalato mo na siya sa akin.

Love,

jombits.

****

Comm Res 101 is so haggard and our "leader" is so strict. Well, first of all, who told him to be strict? Nagpa-pass ako ng part ko on time pero parang feeling niya talaga ang galing-galing niya. Argh! I hate conceited UP students. Whatever! I don't give a fuss.

****

In two weeks, I will be doing a photodocumentary, final documentary, final project in Youth Culture, Data gathering and analysis in Comm Res, another exam for my span10 class, and a collection of 20 pictures for my advance photography class!

bakit nga ba na-imbento pa ang salitang haggard?

****

I am excited to meet Orient, Serj and Kat. wala lang. Three weeks ago ko yata silang huling nakita. Tomorrow, we will celebrate our post-valentine's party. :)

ilovethosematerialgirlfriends!

Monday

I was the one assigned to take care of our org's booth in UP Fair '08. In taking care, I mean listing down all the sales. Haaay! It's very tiring especially if you were just the one taking good care of it. Ooops, Maan was there pala to make pa-cute. That's a joke. We're the "bantays" that night. Pax Maan!

Kuya Erickson was still flexible and funny. He's very hilarious especially his jokes. "Sana naman kasi sinabihan ninyo kami weeks before para napaghandaan namin. Mukha tuloy squatter 'tong booth natin!" ang sakit sa ulo di ba? Literally, yes when you know by heart that our booth was the most prestigious and beautiful booth in the whole FAIR.

I missed Ate Mina though Luningning (the "marimar" of Puerto Galera), Ate Lian, Kuya Mark and Roel were there. Iba pa rin kasi ang ka-hukakera-han ni Ate Mina. :)

Monday night was good. It was fun, buti na lang hindi nanakaw phone ko! Haha.

Tuesday

I promised myself to go home early to fix some of my projects and assignments. I was looking for the book "Social Learning Theory" by Albert Bandura but it was out in the Social Sciences Section in Main Library.

Aby and I ate at Jollibee in Philcoa. Nang pauwi na kami, sa sobrang katamaran ko eh mag-UUP na muna ko dahil ayaw kong dumaan sa may overpass. yuck!

To our surprised, iba pala nasakyan namin, the passenger jeep's destination where we were in was Commonwealth. Argh! Napalayo pa talaga ako.

While I was boarding on a van to Laguna, a couple of text messages came into my phone. Hmmm. Turmoil was in the air. Sandiganistas to the rescue. Well, kung alam mo ang tunay na nangyari I really don't have a fault pero kung magpapaka-close minded ka, ako talaga ang masisisi. We are UP students, learn how to be skeptics. oki?

Wednesday

Editing, editing, editing. Argh! I'm so tired of editing.

Thursday

Happy Heart's Day. Happy Birthday Kris Aquino! Happy Birthday Chubskidoodles (though I know galit ka pa rin. Well, come to think of it again, you're smart and marunong mag-isip. you MUST know the whole story. Oh, by the way, i miss you!). 

Date, date, date. The last time I went to a date during Heart's Day was when I was in first year in UP. Haaay! Kaka-miss din yun. But it had to end, really. Really.

Ate Mutya, Nessa and I went at SM North to watch "Endo" but the movie was only until 4pm and we arrived there at 6pm so we just decided to watch My Bestfriend's Girlfriend, instead. The movie is a feel-good-movie. Worth it siya, promise! Watch it if you have time.

We ate at KFC, ordered some burgers and strawberry fizz plus fries. Haaay! What a wonderful date! I missed my girls, Ate Mutya and Nessa, badly. Ang saya.

On our way home, while ate mutya and i were in the jeep. We talked about ate mutya's boyfriend. It's personal so I will not talk about it here. :)

Friday

I met Toni at ate marie's caf. Oh, it was Ate Marie's birthday pala so tinreat nya ko ng halo-halo. Happy Birthday Ate Marie kahit walang ube ang halo-halo ko. :)

Serge and I were planning to watch "Endo" in Glorietta4 then we were supposed to meet Kath and Orient in Harbour Square but Joan and Mike were persuading me to join them watching My Bestfriend's Girlfriend AGAIN! Maan and Betty were also persuading me to go to FAIR. Haaay kaloka!

Though Joan and I were not in good terms because of that fucking movie, MyBfGf. In-organize kasi namin siya Janauary pa lang then nag-back out ako last week because of KC's MMK and Ginoong Santa Rosa Final's Night where Angel, my former classmate, was one of the contestants. Ayun, nagtext ba naman na "O siya, wag na, wag na, wag nang ituloy yan!" Joan was pissed off na pala because Mike also texted her to move the date. Mike's alibi was KC's MMK din pala. Haha. 

Joan texted me last Friday that she misses me and that message moved me. Ang tagal na din naming hindi nagkita. Ang huli yata yung panonood namin ng "Batanes". Ayun, napagastos tuloy ulit ako. Thank God, nilibre pa rin nila ko kahit papaano. I gave 100pesos only for the ticket. Haha. :)

In UP Fair, we drank coffee, shocks' kakalasing! Haha. We rode at the ferris wheel, ang saya, nakakalula. We took pictures of ourselves, hmm. camwhore were in the house! Then, we played Nanay-Tatay-Gusto-Ko-Tinapay, ako yata ang napingot ng pinakaraming beses pero okay lang kasi kapag ako naman ang pumipingot talagang iniikot ko pa, oh di ba? 

The last part of the night, Ooops, of the morning was when we vowed for our friendship. Haaay! Mushy talaga kami, sorry! :)

I missed hanging out with Joan and Mike. :)

Saturday

I went to Quiapo to buy DVDs alone. Naloko pa'ko dahil ang mga nabili ko walang subtitle na Chinese movie or hindi mababasa ang subtitle. Shit! As in. Talaga.

I watched Across the Universe, maiiyak ka sa ganda. Ay lav ett! Uberganda at nakakaiyak. Ang galing ni Julie Taymor. Mapapa-wow ka talaga! Basta ang galing. Watch it if you have time, hindi ka talaga magsisisi. I love Kerouac, in fact, may copies ako ng mga poem niya. Plus, The Beatles is there. I just so love their songs. Ooops, ooops, Bono, Bono, Oh my Bono. Bono is there! Haha. Ang saya.

***

Thank you Lord, thank you, thank you for everything. Ang galing nyo po! Maraming-maraming salamat po sa lahat ng biyaya. Sa nalaman ko na ang paper ko na "Pantayong Pananaw" ay na-recognize ng History Department ng UP at ginagamit nila ngayon bilang research material, salamat. Sa nalaman ko pong kukunin ang mga paper at criticism ko ng isa kong film professor para i-publish abroad at natutuwa pala siya sa akin at kinukwento pa niya ako sa mga kaibigan niya, salamat po. Sa mga kaibigan na nagmamahal sa akin sa kung sino ako at kung ano ako na hindi nagsasawang mahalin ako at tanggapin ang ako, salamat po. Salamat, salamat sa pagkakaloob po Ninyo sa kanila sa akin. At sa pamilya ko na walang sawa sa suporta sa akin, salamat po. Salamat po talaga. Ang galing ni Lord, ang bait pa!

Maraming Salamat! :)

Oh, why? Why did you come back, eh? I'm starting to forget you. I'm starting to get over your honey-doodums writing and stuff. Argh! I don't know if I will feel glad or mad, ahhh, sheeet! An overdose of your charm can really kill my nerves.

Oh man, backalleybuck is back with a new blog!

sheeetnesss!

I am not well but I am still blogging. Pardon my sickness, pero I am so weak talaga. Comm Res is so haggard, I did a research for Advertisement history and background, television ads information, RL (Girls: ads and ends). Haaay! I am so tired. My pictures for my Film115 photoessay for Cubao are not yet done. Editing, editing, please bear with me. Oh, how's the Adobe Photoshop I borrowed from Mikko? Sheeetness.

Maybe an overdose of kalandian can really make me sick. I stayed at starbucks katips last thursday night with Orient. No, no, I was there not to make landi but to make a research paper, thank God, I finished my portion. After that, me and Orient went at Eastwood to eat at Somethin' Fishy, and we stayed there for almost six hours. Haha. Bjay and Serj went there din pala and we talked about a lot of things. I really missed them.

Ooops, got to go, i still have a report to do. sheeet, wish me luck!

***

Oh, Jeffrey Jeturian, pwede bang mag-intern sayo? sana mabasa mo 'to! :)

I, I know that you've lost your way
you need to find that somewhere you belong
You, you've been running from yesterday
you will stumble and you'll fall sometimes
till love comes shining through
and I will be waiting there for you

Coz what I do best
Is love you like a woman loves her man
I can love you more than
Any other woman can
So just that I will pull you through
And let me do the rest
Coz loving you is what I do best

Time, there'll be enough time to spare
And if you let me I can turn
Your world around
Time, enough, there's more than enough to share
We can climb the highest mountain
Forever can begin
So open you heart and let me in

Coz what I do best
Is love you like a woman loves her man
I can love you more than
Any other woman can
So just that I will pull you through
And let me do the rest
Coz loving you is what I do best

The tears you cried before had disappeared
But if they come again one night
And if the darkness hides the light
And if you have to stand and fight
You know that I'll be there

(What I do best) What I do best
(Love you like a woman loves her man)
Love you like a woman loves her man
(I can love you more than any other woman can)
I can love you more than anyone
So take this heart so strong and true
And let me do the rest
Coz loving you
Loving you
Coz loving you is what I do best

What I do best

(Sheryn Regis, What I do Best)

Darating at darating ka sa punto kung saan mararamdaman mo na nag-iisa ka, o mali, darating ka sa punto ng buhay mo kung saan nag-iisa ka na lang, o sabihin na natin na kahit may mga kasama ka, ang pakiramdam mo nag-iisa ka pa rin. Pwede rin namang sabihin na may mga kasama ka, ang iyong karanasan, ang mga black and white mong litrato, at maging ang mga pangyayari sa iyong buhay.

Nakikinig ako sa mga kanta ng The Carpenters noong isang araw. Habang pinakikinggan ko ang magandang boses ni karen Carpenter, hindi ko maiwasang isipin ang pagkamatay niya. Gustung-gusto ko ang tono at timbre ng boses ni karen, parang tinig ng isang babaeng may mga karanasan na tutugon at tutugon sa hamon ng buhay at pwede ring sabihin na tila representasyon ang kanyang tinig ng kanyang kahahantungan. Malalim ang boses, minsa'y nakakatakot at minsa'y mapapaluha ka na lamang.

Kung nakakaluha ang boses ni Karen Carpenter sa kanilang mga kanta, tila nakakapaso at nakakasugat naman ang liriko ng kanilang mga kanta. Tila lahat ng kanilang kanta ay para sa ating lahat, o siguro ako lang. Hindi ko maiwasang pahirin ang luha at uhog ko habang pinakikinggan ang boses ni Karen at habang ina-analyze ang liriko ng mga kanta.

Minsan sa buhay natin, dumating tayo sa punto kung saan gusto nating balikan ang nakaraan, ang nakaraan na masaya at punung-puno ng kaligayahan. Minsan lahat tayo'y inayawan ang isang araw sa ating buhay kung saan masyadong malakas ang ulan. Minsan ay iiyak tayo tuwing lunes dahil sa mga alaala. Minsan sa atin ay naghahanap tayo ng kaagapay at kasama na magpapaligaya sa atin at tatawagin nating "you". Lahat naman siguro tayo'y nag-abang sa paborito nating kanta sa radyo noong tayo'y mga bata pa at sasabayan natin ang kantang ito. Siguro nama'y nakadama tayo na sana'y mahalin tayo ng mga minamahal natin sa kung sino ba tayo at kung ano ba tayo. At sino ba sa atin ang hindi na-excite sa isang batang relasyon na kasisimula pa lamang. Sino naman ba sa atin ang ayaw maging isang "superstar" ngunit makakaya kaya natin ang pakiramdam ng isang "superstar" na nagmamahal? At lahat naman siguro tayo'y nangarap na makapunta sa pinakataas ng mundo. May makalilimot din ba sa isang nakaraang lumipas na iyong hahanap-hanapin? At sino ang aayaw sa isang ride? At may hindi ba magtatanong kung bakit lumilipad ang mga ibon? O iisipin mo pa ba kung gusto mong maging malapit sa kanya? At siyempre lahat tayo'y aayaw na hindi makita ang ating mga minamahal sa isang araw. At higit sa lahat, sino ang hindi naghahanap ng isang koneksyon sa bahaghari? Sino sa atin ang ayaw marating ang pinakadulo ng bahaghari? Di ba lahat tayo'y umiibig, nangangarap, nabubuhay at hinahanap ang koneksyon ng bahaghari?

Masakit ang liriko ng mga kanta ng The Carpenters pero hindi mo sila makakayang iwanan at kalimutan dahil totoong-totoo ang kanilang mga sinasabi. Lahat ng kanilang sinasabi ay tunay na nararamdaman nating lahat. 

Sa muling pakikinig ko sa The Carpenters, kung makita ninyo akong nakikinig ng kanilang mga awitin, wag ninyo akong pagtawanan o wag na kayong magtaka kung habang sa pakikinig ng kanilang mga awitin ay bigla na lamang akong humagulgol at maiyak.  Saluhan na lamang ninyo ako sa pagluha't pakikinig sa kanilang musika.

A friend texted me last last night. The text message goes like "This will be my last year, I can feel it!" I immediately replied "Ha? Why? What's your problem?" It took him for about ten minutes to reply.

"Ang sakit, sakit!"

Without much hesitation, I whole-heartedly understand him.

***

Sershey, as I fondly call him is so dear to me. I consider him as one of my best buddies. I would never ever forget the time when I felt down and when I was on the verge of putting an end to this teensy-weensy sacrifice of life. Yes, Sershey was there.

My friendship with sershey is not just like my friendship to my other friends. Our friendship is more than "tawanan" or "landian," we came through a lot of good and bad things. There was this time when he's making stories to destroy my reputation, there was this time that I feel he's lying to me, hhe's lying about anything about him. Yet, I still love Sershey. I will never make tired of loving Sershey, I will forgive him but I will never forget his greatness.

Sa lahat ng kwentuhan namin tungkol sa buhay-buhay namin, sa mga slumber party namin sa condo nila orient, sa mga pangarap namin, sa mga gusto naming gawin, sa mga wildest dream namin, ramdam na ramdam ko ang spirit of friendship. Walang pretentions, walang pagkukunwari, walang pagkukubli, walang plastikan despite his being a liar. Gumagawa man siya ng kung anu-anong kwento, bilang isang kaibigan, hindi nagkulang sa akin si Sershey.

***

I cannot afford to lose a friend like Sershey. He has suicidal tendencies. Please Lord, guide him!

Yes, yes. I am still here, still breathing... Just wait for my nefarious stories again so reserve your smile and tears.

:) Happy new year everyone!

'yun

Ito ang nararamdaman ko ngayon, ang sumuko, ang magalit, ang humiyaw, ang umiyak. Marami akong dapat ayusin, maraming dapat gawin, ang buhay, ang pag-aaral, ang pag-iisip ng kung anu-anong maaaring magpalaya sa akin kahit paminsan-minsan...

Naalala ko noon, 'yun yung mga oras na nararamdaman ko ang matinding tensyon na dumadaloy sa aking dugo. Ang pakiramdam ng pagkagalit, ang pakiramdam nang wala magawa, ang pakiramdam nang hindi alam ang gagawin, ang pakiramdam na basura at walang kwenta ang tingin sa sarili. Noong mga oras na 'yun, tandang-tanda ko pa, Oo, makinig ka, wag kang kukurap, wag mong ihiwalay ang isip mo sa iyong nararamdaman, sinasaktan niya ang kanyang sarili, kumuha siya ng isang matulis at matalas na bagay, kanya iyong sinaksak at iginuhit sa tadhana ng katawan, sa isang paaralan ng all boys at puro elitista, ginawa niya iyon.

Ang pagpapalaya, ang mapagpalaya...

Putanginaninyong mga kumakain ng laman loob ng mga mamamayan! Putanginang-hindot kayong mga halimaw ng bayan!

Ang mandaya, ang magnakaw, ang magsinungaling, ang lokohin ang mga mamamayan.

Nakita ko siya sa isang tabi, humihithit ng marijuana, pagkatapos ay umiiyak, nanginginig siya't hindi alam ang gagawin. Nilapitan ko siya't niyakap. Hindi man siya magsalita, alam ko na ang ibig niyang sabihin. Ang mga hayoip na iyon, hindi pa nakuntento at naglagay pa ng nabubulok na isda sa kepyas mo.

"Capitalism is digging its own grave!" sigaw ko.

Ito ang tatsulok, sambit ng teacher ko noong elementary. Pwede kayong makapagdrawing ng bahay gamit ang tatsulok, ang tatsulok ang maaaring maging bubong ng bahay. Pwede rin namang gawing apa ng ice cream ang tatsulok. Iyon.

Ang Lipunang F/Pilipino ay parang isang tatsulok, ang mga nasa taas, ang 1% ng population ng bansa ay binubuo ng mga Panginoong may lupa, at malalaking burgesya komprador habang ang malaking bahagi na naiiwan ay binubuo ng mga peti burgesya at mga magsasaka.

Habang may tatsulok, at iba ang nasa tuktok, hindi mababago itong mundo, sigaw ng Buklod na ngayo'y sinisigaw din ni Bamboo. Sigaw ko naman, 'tanginamo Bamboo, uminom ka na lang ng Pepsi.

Madamot sila, madamot sila. Ang rebolusyon, siguro, marahil, baka, oo naman, hindi, bakit naman? Ewan, kahit ako naguguluhan, naguguluhan at nalulungkot at marahil ay namamatay kapag naiisip ang isang bansang hindi na natuto sa mga kamalian nito.

Ngayon ko aaminin, Oo, mahal ko siya, mahal ko siya, hindi, hindi, mali, hindi, ewan. Nahihirapan ako sa nararamdaman ko. Kapag kasama ko siya kinikilig ako, kapag hindi ko siya kasama wala lang ang pakiramdam, walang pag-ibig, marahil pagkukunwari at pagkukubli lamang ng nararamdaman dahil sa kawalan ng pag-asa. Minsan, napasyal ako sa buhay niya, nakita ko kung papaanong hindi niya malimot ang taong iyon, marahil ay mahal na mahal nga niya ang taong iyon, ang taong iyon na kinukulot ang kanyang pakiramdam, ang taong iyon na nagbibigay lakas sa mabagal niyang paghinga, siya na nabubuhay sa paglanghap sa usok ng taong iyon. Masakit, masakit, ayokong isipin. Marahil ito na ang panahon ng paglaya, ang panahon na ikaw ay palayain kasama ng aking pakikibaka.

Hindi ko alam ang gagawin sa mga oras na ito. May isang kaibigan na sa akin ay nagtext, "Wer u at? We are here sa Rockwell!"

Mabuhay ang mga anakpawis!

Ito ang sikreto na dapat ninyong alalahanin, mga bakla, at ito ay alay sa lahat ng mga bakla... O, simulan na ba? Ermengarde, bakit natatawa ka ng bonggang-bongga? Ang sakit sa bangs, bonita chumenelyan, chorvahin na ang dapat chorvahin, kahit chika lang yan. Carry mo ba? Oh kering-keri? Ano beh? Naiinis na akech.

Ngayo'y tumutugtog si Joey Ayala. Pero kaano-ano kaya niya ang mga Ayala? Mayaman pala ang mokong. Kapitalista ka ba? Ah hindi, ewan, pero di ba't tayo'y narito upang maging malaya?

"Ang pag-ibig natin ay walang hanggang paalam, kahit na papalayo, papalapit pa rin ang puso, kahit na magkahiwalay, basta't tayo'y magkasama sa magkabilang dulo ng mundo..."

Sino, sino, sinong terorista? Ang US, si Gloria, sila ang terorista.

PAPET, PASISTA, PAHIRAP SA MASA... Patalsikin si Gloria!

Ang pangarap ko ay maging malaya, ang maging masaya, ang matanggal ang opresyon, ang pagkakahati-hati, pangarap ko ang kapayapaan sa buong mundo. Pangarap ko ang walang magugutom, ang walang diskriminasyon, ang walang giyera. Pangarap ko ang mapuno ng pag-ibig ang buong mundo.

chever lang

Pangarap ko talaga ang yumaman! ang maging mayamang-mayaman!

Ayan na sila, ayan na sila, bilisan ninyo, andyan na sila, magtago kayo, basta't alalahanin ninyo, walang magsasalita, wag ninyong ikakanta ang kilusan!

KABATAANG LUMALABAN... Makabayan!

Noong Nobyembre 30, 1964, itinatag ang Kabataang Makabayan. Sa pelikula ni Lino Brocka na "Maynila: Sa mga kuko ng Liwanag," ipinakita kung papaanong ipinagpalit ni Julio Madiaga ang pagpipiket kasama ang mga miyembro ng KM, sa paghihiganti sa pumatay sa kanyang pinakamamahal na si Ligaya Paraiso.

Kayo, kayo ang mga pasista. Ang mga walang habas na kumakain sa puso ng mga aktibista. Kayo, kayong mga hindi nag-iisip, kayong ang iniintindi ay ang sariling kaligayahan lamang, kayong hindi bukas ang isip, kayong mga hindi inaalintana ang pakiramdam ng iba, kayong mga mapagkunwari. Mga putanginanyo! Mga hayop kayo! Mga walang awa, mas masahol pa kayo kay Gloria mas masahol pa kayo kay Palparan. Mga putanginanyo!

Nakakapagod din ang maging aktibista. Ayoko na, marahil sumusuko na ako. Marahil hindi ko na kaya. Marahil titigil na ako. Marahil magiging reaksyunaryo na ako.

Hindi, hindi, hindi mga katulad ninyo ang magiging sagka sa pagkilos ko. Hindi mga katulad ninyong walang modo. Alam ko, ikinahihiya kayo ni Bonifacio, ikinahihiya kayo ng mga anakpawis.

Minsan, may nakilala ako, pasista eh ang pangit pangit naman. Ang kapal kapal ng kilay, kasingkapal ng mukha niya. Hahaha. Kamukha niya si Josa na bida sa Blusang Itim? Di ba naman?

Titigil ako. Pero babalik ako. Hinding-hindi ako titigil sa pinaglalaban ko. Marahil ito'y isang pagpapahinga. Bilang isang estudyante ng unibersidad na may tungkuling pagsilbihan ang mga mamamayan at ibalik sa mamamayan ang serbisyo... hinding-hindi ko bibiguin ang mamamayan, hindi ko sasayangin ang ipinagkaloob sa akin ng mga mamamayan. Ngayon, mag-aaral ako nang mabuti, ngunit magiging mulat pa rin ako, mulat ngunit open minded at skeptic. Sa pag-aaral ng mabuti ko maibabalik ngayon ang serbisyong ipinagkaloob sa akin ng mamamayan.

Napapagod ka na bang magbasa?

wANtEd tExtm8, just text me at 0917+++++++! Meet tayo ha? ok poh bah?

Dito,

ang mga desaparecidos, ang mga biktima, silang lahat. Hinding-hindi tayo titigil hangga't hindi sila naibabalik...

Nessa, Marco, kasama ninyo ako! Nessa, alam mo yun, mahal na mahal kita kapatid! Kaya ako sumali dahil sa'yo. Hindi kita sinisisi.

Iniisip ko ngayon, ginulo ba ang buhay ko? Anong nangyari sa akin? Kilala ko pa ba ang sarili ko? Kapag tumitingin ako sa salamin at wala akong nakikita, ang ibig bang sabihin niyon ay hindi na ako ang sarili ko? Ewan. Papaano kung hindi nagkaganun? Papaano kung hidni ganun? Mas masaya siguro ako, ewan. nagulo nga siguro ang buhay ko.

SERVE THE PEOPLE!