Friday, April 04, 2008
iamtiredandhaggardasinpagodnaohshitiwantabreakbutiwanttostudymanythingsweirdisnotit?

 

Ang pangarap ko ngayon, ang pumunta sa isang kwarto na madilim, walang makikita kahit anino ko at hindi makikita kung gaano karaming balde ang iluha ko, tapos may shield ang kwarto kaya hindi maririnig kung ano man ang sabihin ko, walang makakarinig kahit magsalita ako ng PUTANGINAMO WORLD! PAGOD NA PAGOD NA AKO!

Pagod na naman kasi talaga ako, imagine, hindi pa natatapos ang semester ko nag-uumpisa na agad, wala man lang akong bakasyon. Pagkatapos kong magpaka-alila sa mga walang kwenta at may favoritism na mga profesor ito na naman ang burden. Ewan. Nakakapagod din.

At kapag nasabi ko na na PUTANGINAMO WORLD! PAGOD NA PAGOD NA AKO! Lalabas ako ng kwarto. Wala na ang luha, walang nakakita, walang nakarinig ng sinabi ko.

Ayun, magpapaka-alila na naman ako sa mundong ito na hindi ko mawari ang ritmo't galaw at nais nitong tunguhin.



Posted by ubermensch at 08:23 pm

Leave a Comment:

Name


Homepage (optional)


Comments









Previous Entry Home Next Entry

Blind to all but his pleasure, she bent over him, her hair falling, her mouth near his penis, continuing the motion of her hands and at the same time licking the tip of the penis each time it passed within reach of her tongue- this, until his body began to tremble and raised itself to be consumed by her hands and mouth, to be annihilated, and the semen would come, like little waves breaking on the sand, one rolling upon another, little waves of salty foam unrolling on the beach of her hands. Then she closed the spent penis tenderly in her mouth, to cull the precious liquid of love. - Anais Nin



   

Counters
Counters



Blogdrive